ایل بختیاری دیرینه دارترین وکهن زیست ترین مردمان ایران زمین در آغوش طبیعت وکوهستان‌ها زاده می‌شوند از طبیعت ومواهب خدادادی آن در تمامی ابعاد زندگی سود می‌جویند واستفاده می‌کنند وآنچنان تحت تأثیر طبیعت قرار داشته‌اند که شیوه کوچ نشینی وکوچگری را طبیعت برای آنان انتخاب می‌کند وشیوه زندگی بختیاریان را می‌توان معلول وخواست طبیعت دانست ودر زیباترین نقاط این طبیعت خداداد ودامن پر مهر آن به مدد شاخه‌ها وچوب درختان بلوط اولین ستون‌های زندگی سادهٔ خود یعنی سیاه چادر‌های بافته از موی بز اهلی شده وپرورش یافته در طبیعت را برافراشته می‌کنند وهرآنچه از طبیعت به دست آورده وبا اندک تغییراتی برای ابزار ووسایل زندگی کوچ نشینی خود از آن استفاده می‌کنند نوزادان اولین نگاه و ورود خود را به جهان در زیباترین وخوش آب وهواترین کوهستان‌ها ودشت‌های این کره خاکی آغاز می‌کنند وهمه آموخته‌های مادر طبیعت زاد وهرآنچه خود بعدا از طبیعت می‌آموزد را سرلوحه زیستن خود می‌نماید. او لالا یی‌های مادر را با صدای دلنشین کبک‌های کوهساران ونسیم روح نواز کوهستان‌های بختیاری و آواز چشمه سارها با هم به ذهن کودکش می‌سپارد همان جایی که بسیاری ویژگی‌های مردمان این قوم که در دوران بلوغ نمود می‌یابد نتیجه همین همزیستی تنگاتنگ با طبیعت است.به جرات می‌توان گفت بسیاری ویژه گی‌های اخلاقی وشخصیتی بختیاری‌ها را می‌توان وام دار طبیعت دانست ونقشی که طبیعت ومظاهر آن در شیوه رفتار وگفتار وپندار بختیاریان بوجود آورده، بی نظیر است. بختیاری‌ها صداقت وساده گی خود را از زلال چشمه ساران آب‌های روان وپاک می‌آموزند آزاد مردی وآزاده گی والبته عصیانگری خویش را از کوه‌ها وکوهستان‌های وخشم کارون وزنده رود..