نگو تالاب بگو اشک کلاره
کجا رفتند بزرگان زراسوند
زتوشمال و خدر سرخ وعلاسوند
شجاعان ، سواران وسلحشور
ز باپیر و ز میر و ایل زنبور
عقابانی شجاع وخوش پر وبال
ز ایمری شهو ایلی زتوشمال
ز گرگه سیف الدین وند وز کور کور
سواران شجاع اسبان بور بور
سوارن یتیم ایل ایهاوند هراس افکنده تا کوه دماوند
چغاخور جان آن کوه کلارت
بجان خرمی فصل بهارت
تویی بس افتخار بختیاری
تویی سمبل تویی یک یادگاری
بیو کاری کنیم تا وایک آبون
درسته بختیاری هفت و چاره
ایر بایک نبون چه فایده داره
مو وتو ار زهفتیم ارز چاریم
به اسم ورسم بختیاری سر دیاریم
نژادم ز خورشید افزونتر است
گر ایران زمین بختیاری نداشت
گمانم که از بخت سر یاری نداشت
نه شخصی نه دولتی ندا شکستت
با تمام چار وهفت سیت ایکنم جنگ
آستاره ز آسمون یارم من چنگ
سی دل وسی خاطرت ای خان هفت لنگ
بنویسم تا تو نیای دل نیگره جا
نوشتم وا خین دل سی تو پیامی
چه بخوی چه نخوی نور تیامی
تو ستین دلمی خان نمونه
بنام خدا
سلام ای آسمان آسماری
گذر گاه غریب بیقراری
سلام ای کبک های نغمه پرداز
بلند آوازگان بغض تاراز
سلام ای قلب غمگین چغاخور
نشسته زیر باران با دلی پر
سلام ای پیر منگشت،پیر خفته
هزاران راز در دل نهفته
سلام ای سرزمینم بختیاری
سلام ای شیرمرد بختیاری
سلام